RSS
1.

Saturday, March 20, 2010

ၾကိဳက္မယ္ထင္ပါတယ္ ....

ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္မႀကီးနဲ႕

ကိုေမာင္ႏွင့္ မခင္တို႕
ညားခါစ ပူပူေႏြးေႏြးလင္မယား ႏွစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ ကတိက၀တ္ျပဳ
ၾကသည္။
အဲဒီ ကတိက၀တ္သစၥာကေတာ့
လင္ျဖစ္ေစ
၊ မယားျဖစ္ေစ တေယာက္အေပၚ တေယာက္ သစၥာေဖာက္မိလွ်င္
သစ
ၥာေဖာက္မိသူသည္ ဘုရားစင္ေအာက္မွ မိမိသက္ဆိုင္ရာ
စားပြဲခံုအံဆြဲထဲတြင္ ပဲေစ့တေစ့က်ထည့္ထားရန္ သ
ေဘာတူၾကသည္။
သည္လိုႏွင့္ သံုးႏွစ္ၾကာလာသည္။


ကိုေမာင္၏ အံဆြဲတြင္ ပဲေစ့ သံုးေစ့ရွိေနသည္။ ကိုေမာင္မွာ သူ႕ဇနီးသစၥာေဖာက္မေဖာက္သိလို၍
မခင္၏ အံဆြဲ
ကို ဖြင့္
ၾကည့္လိုက္သည္။

အံဆြဲတြင္ ပဲေစ့တေစ့မွ

ရွိမေန
။
ကိုေမာင္ ၀မ္းသာသြားသည္။
သူသစ
ၥာေဖာက္မိသည့္အတြက္လည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသြားသည္။
သို႕ႏွင့္ ကိုေမာင္က မခင္ကိုေျပာလိုက္သည္။
“ခင္က ေမာင့္အေပၚ တခါမွ သစၥာမေဖာက္ဘူးေနာ္။
ေမာင္မွားခဲ့တာေတြအတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ အခ်စ္ရယ္
။
”
ထိုအခါ မခင္ကလည္း ျပန္ေျပာသည္။
“အို ေမာင္ရယ္ - ခင့္ကိုလည္း သိပ္အထင္မႀကီးပါနဲ႕
အမွန္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ခင္လည္း သစ
ၥာေဖာက္မိ
တာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ေမာင့္ကို
ပဲဟင္းခ်က္ေ
ၾကြးခဲ့တာပဲ ႏွစ္ခါရွိၿပီေလ။
ညေနစာေတာင္ ခ်က္ထား ေသးတယ္။
”


ထင္တာကတျခား

တရားခြင္တခုတြင္ျဖစ္သည္။
တရားသူႀကီး။ ။"တရားခံက သူငယ္မကို ပဲြခင္းထဲက ေခၚထုတ္သြားၿပီး လူရွင္းတဲ့ေနရာေရာက္မွ ပါသမွ်
လုယက္ သြားတယ္ဆိုတာ ဟုတ္သလား "
တရားလို။ ။ " ဟုတ္ပါတယ္ ၊ တရားသူႀကီးမင္း "
တရားသူႀကီး။ ။ " ဒါျဖင့္ရင္ ပဲြခင္းပရိသတ္ထဲမွာတုန္းက ဘာျဖစ္လို႔ေအာ္ဟစ္အကူအညီ မေတာင္းခဲ့တာလဲ "
တရားလို။ ။ " ကြၽန္မနားကိုအသာကပ္ၿပီး လက္ကုတ္ေခၚသြားတုန္းက ဒီလုိလုပ္လိမ့္မယ္
မထင္ခဲ့မိလို႔ပါရွင္ "



ၿပီးရင္လက္တ
ဦးေမာင္ခိုင္ေလးတေယာက္ မထင္မွတ္ပဲ အမ်ဳိးသားညီလာခံ ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္လာသည္။
မတက္ရင္မျဖစ္တာမို႕
မျငင္းရဲပဲတက္ေနရသည္
။
ဘာေတြေဆြးေႏြးသည္ကိုေတာ့ စိတ္လည္းမ၀င္စား
၊
နားလည္း

မလည္
။
ျပႆနာက ေန႕လည္စာစားၿပီး
တေရးတေမာအိပ္တတ္သည့္ အက်င့္ျဖစ္သည္
။
ထို႕ေၾကာင့္ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားၿပီးဆံုးသြားတိုင္း
ေဘးလူကိုလက္တို
႕ခိုင္းထားရသည္။
ကံေကာင္းသည္မွာ

ေဘးလူ

က ေန႕ခင္းမ်က္စိေၾကာင္ေနၿပီး
အိပ္မေပ်ာ္တတ္
။
ဒီေန႕လည္း ဦးေမာင္ခိုင္ေလး ညီလာခံတက္ေနသည္။
ေန
႕လည္ပိုင္းအစီအစဥ္တြင္
ထံုးစံအတိုင္း

အိပ္ေပ်ာ္ေန
သည္။

ျမန္မာ့ရုပ္သံမွ အဖြဲ႕သားမ်ား
ညီလာခံ
ၿပီးဆံုးကာနီးၿပီးမို႕
မွတ္တမ္းလာေရာက္ရိုက္ကူးသည္။ ညီလာခံ

ကိုယ္စား

လွယ္မ်ားဖက္ကို
ကင္မရာလွည့္လိုက္သည္
။

နံေဘးမွလူက ဦးေမာင္ခိုင္ေလး အိပ္ေပ်ာ္ေနပံုပါသြားမွာစိုးသည္။
ထို႕ေၾကာင့္ ဦးေမာင္ခိုင္ေလးကို လက္တို႕လိုက္သည္။
“ေဟ့လူ- ေဟ့လူ ထ၊
ထ
”
အစီအစဥ္တခု ၿပီးသည္ထင္၍
ထံုးစံအတိုင္း ႏိုးႏိုးခ်င္း ဦးေမာင္ခိုင္ေလး တေယာက္ လက္ခုတ္ေကာက္

တီးလိုက္
သည္
။
ထူးျခားသည္ကခန္းမေဆာင္ႀကီးတခုလံုးမွကိုယ္စားလွယ္မ်ားအားလံုး
လက္ခုတ္လိုက္တီးလိုက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။


ေၾသာ္-
သူတို
႕လည္း

အိပ္ေန
ၾကတာကိုး။

မိန္းမ၊
ေယာက္်ား
၊
သစ
ၥာ

တေန႕ ဇနီးျဖစ္သူ မိုးမခ ညနက္မွ အိမ္ျပန္လာသျဖင့္ ကိုခင္ေဇာ္က ေမးလိုက္သည္။
မိုး ဘာလို႕ ဒီအခ်ိန္ထိ အျပင္မွာေနရတာလဲ။
မိုးသူငယ္ခ်င္း သီတာနဲ႕
ေတြ
႕ၿပီး
ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ေျပာ
ၾကတယ္ေလ။
ဒါနဲ
႕ပဲ
ေနာက္က်

သြားတာပါ အကို
။
ကိုခင္ေဇာ္မေက်နပ္ မသီတာကို ဖုန္းဆက္ေမးသည္။
မသီတာက
ရွင့္မိန္းမနဲ႕
က
ြၽန္မ
မေတြ
႕တာ
သံုးႏွစ္ေက်ာ္
ၿပီ။
ရွင္တို
႕အရွဳတ္ထဲ
က
ြၽန္မကို
လာမထည့္နဲ
႕

လို
႕
ျပန္ေျဖ

သည္
။
ဒီလိုနဲ႕ တေန႕
ကိုခင္ေဇာ္တေယာက္ မနက္ ေျခာက္နာရီထိုးမွ အိမ္ျပန္လာသည္
။

ဇနီးျဖစ္သူက ေဒါသမ်က္ႏွာႏွင့္ အိမ္၀မွ ဆီးႀကိဳသည္။
ရွင္- အခုခ်ိန္မွ ဘာလို႕
ျပန္လာတာလဲ
။
ကိုခင္ေဇာ္က ျပန္ေျဖသည္။
ကိုသန္းထိုက္ႀကီးနဲ႕
ေတြ
႕ေနလို႕
မိုး ေရ- စကားေကာင္း
ၿပီး
ေသာက္
ၾကရင္း
သူ
႕အိမ္မွာပဲ
အိပ္ေပ်ာ္

သြားတယ္
။
မိုးမခ မေက်နပ္၊
၁၅ မီးနစ္ေလာက္
ၾကာေတာ့
မေနႏိုင္ေတာ့
။
ကိုသန္းထိုက္ဆီ ဖုန္းဆက္သည္
။
ကြၽန္မေယာက်ာ္း ရွင့္ဆီလာသလား။
လာတယ္ေလ၊ မမိုးမခ။
ခင္ေဇာ္
ႀကီး
ဒီမွာေရာက္ေနတယ္
။
က
ြၽန္ေတာ္တို႕
ညက ၀ိုင္းေကာင္း
ၿပီး
ညနက္သြားတယ္
။
ခုနမွ ဒီေကာင္
ႀကီး
အိပ္သြားတာ
။
ႏိုးႏိုးခ်င္း အိမ္ကိုတန္းျပန္ခိုင္းလိုက္ပါမယ္
၊
စိတ္

မပူပါနဲ
႕
တဲ့။
အထိုးခံရမွာ စိုးလို႕

ကိုစိုးပိုင္သည္ အင္းစိန္မွ ဘတ္စကားစီး၍
လာေလသည္
။
လမ္းတြင္
ကိုယ္ကာယခပ္ေတာင့္ေတာင့္ႏွင့္ လူတေယာက္တက္လာ
၏။
ထိုင္ခံုမ်ားမွာ ျပည့္ေနၿပီျဖစ္၍
သူထိုင္ခံုေဘးတြင္

မတ္တပ္ရပ္လ
ွ်က္
လိုက္ပါလာသည္
။
လမ္းခရီးတြင္ ထိုလူက ကိုစိုးပိုင္ကို ေမးသည္။
ညီညီညီေလး - - လွည္း - လွည္း - တန္း - ကို - - - ဆင္း - - - ဆင္း - - ရင္ ဘယ္ -ဘယ္မွာ ဆင္း
- - ဆင္းရ - - မွာလဲ
။
ကိုစိုးပိုင္က စကားထစ္ေသာ ထိုလူ၏
အေမးကို

ျပန္လည္
၍
အေျဖမေပးေခ်
။
သို႕ႏွင့္ထိုသူက
ထပ္ေမးျပန္ေလ
၏။
ကိုစိုးပိုင္ကလည္းမေျဖ။

ထိုလူဆင္းရမည့္မွတ္တိုင္လြန္လာေသာအခါမွ ေဘးက လူတေယာက္က မေနနိဳင္
၍
ထိုလူကို

တမွတ္တိုင္လြန္

လာေၾကာင္းေျပာေလသည္။
ထို ဗလေကာင္းေကာင္းလူက ကိုစိုးပိုင္အား ဘုၾကည့္ၾကည့္၍
ဆင္းသြားေလသည္။
ထိုအခါ ကားေပၚပါလာသူမ်ားက ကိုစိုးပိုင္အား ၀ိုင္း၍
အျပစ္တင္ၾကေလသည္။
မင္းက ဒါေလးေမးတာကို ဘာလို႕
ျပန္မေျဖရတာလဲကြ
။
ထိုအခါ ကိုစိုးပုိင္က ယခုလို ျပန္ေျဖေလသည္။
က် - က် ေနာ္ - ျပန္- ျပန္ေျဖ - - ရင္ - - သူ- သူက - - ထိုး - - - ထိုး - - ထိုး - မွာ-
ေပါ့ -ဗ် - -
။

တရက္ ၅ မိုင္ႏွဳန္း

ဦးခင္ေဇာ္တေယာက္ အသက္ကေလးေထာက္လာေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရးသုခ အျပည့္အ၀ မရခ်င္ေတာ့။
ဒါေ
ၾကာင့္ ဆရာ၀န္ထံ အႀ
ကံေတာင္းသည္
။
ဆရာ၀န္က တရက္ကို ၅ မိုင္ လမ္းေလ်ာက္ရန္ အႀကံေပးသည္။
တပတ္
ၾကာသည့္အခါ ျပန္ဆက္သြယ္ရန္လည္း မွာလိုက္သည္။
သို႕ျဖင့္ တပတ္ၾကာသြားသည္။
ေဒါက္တာသန္းထိုက္ ရံုးခန္းတြင္ ဖံုးျမည္လာသည္။
“ကြၽန္ေတာ္ ခင္ေဇာ္ပါဆရာ၊ အရင္တပတ္က ဆရာ့ေဆးခန္းကို လာျပတဲ့သူပါ။”
“ၾသ ဦးခင္ေဇာ္လား၊
က
ြၽန္ေတာ္ မွတ္မိပါတယ္။
ဘယ္လိုလည္း အိမ္ေထာင္ေရးသုခ ျပန္ရ
ၿပီလားခင္ဗ်။”
ဦးခင္ေဇာ္ျပန္ေျဖလိုက္တာကေတာ့
-------------
“ဒါေတာ့ ကြၽန္ေတာ္မသိဘူးခင္ဗ်။
ဆရာေျပာတဲ့အတိုင္း တရက္ကို ၅ မိုင္ လမ္းေလ်ာက္တာ အခု က
ြၽန္ေတာ္
အိမ္နဲ
႕ ၃၅ မိုင္ေ၀းတဲ့ေနရာ ေရာက္ေနၿပီခင္ဗ်။”

တိုက္ဆိုင္လိုက္ရင္ေတာ့ ေသၿပီ

သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ ထိုင္ၾကရင္း
တိုက္ဆုိင္မ
ွဳအေၾကာင္း
ေျပာေန
ၾကသည္။
ပထမတေယာက္က ေျပာသည္။
“ေလာကႀကီးက အံၾသစရာႀကီးကြာ။
ငါ့မိန္းမ ကိုယ္၀န္ရိွတံုးက
ၿမိဳ႕ညီေနာင္ဆိုတဲ့
၀တ
ၳဳ႕စာအုပ္ကို
ဖတ္တယ္
။
ေမြးလာေတာ့ အမ
ႊာ
ျဖစ္ေနတယ္ကြာ
။
”
ထိုအခါ ဒုတိယတဦးက ေထာက္ခံ၍
အခုလိုေျပာသည္
။
“ေအးကြ။ မင္းအျဖစ္နဲ႕
ငါ့အျဖစ္က တထပ္တည္းပဲကြာ
။
ငါ့မိန္းမကိုယ္၀န္ေဆာင္တံုးက သူရဲေကာင္း

သံုးေယာက္ဆိုတဲ့
စာအုပ္ကို သြားဖတ္တာ ေမြးလာေတာ့ သံုးမ
ႊာပူးေမာင္။
တကယ္အံ
ၾသစရာပဲကြ။
”
ဒုတိလူစကားဆံုးသြားေသာအခါ တတိယလူက လက္က်န္လက္ဖက္ရည္ကို ကတိုက္ကရိုက္ေမာ့ခ်ရင္း
ဒေရာ

ေသာပါး
ထျပန္ေလသည္
။
ထိုစဥ္က်န္ေနေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကလွမ္းေမးၾက၏။
“ေဟ့ေကာင္ ဘာျဖစ္တာလဲကြ၊
”
“ဘာျဖစ္ရမလဲကြ၊ ငါထြက္လာေတာ့ ငါ့မိန္းမက အလီဘာဘာနဲ႕
ခိုးသားေလးဆယ္

စာအုပ္ဖတ္ေန
တယ္ကြ
။”

ေနာက္ဆံုးလက္ေဆာင္

အဘိုးႀကီးႏွင့္ အဖြားႀကီး
လင္မယားႏွစ္ေယာက္ စကားေျပာေန
ၾကသည္။
“မစိန္ မနက္ျဖန္ မင္းေမြးေန႕မွာ
ငါ ဘာလက္ေဆာင္ေပးရမလဲ ေျပာ
”
“သခၤ်ဳိင္းမွာ ကြ်န္မ
အတြက္ ေျမတစ္ေနရာ ၀ယ္ေပးထားပါေတာ္
”
ေနာက္တစ္ႏွစ္ၾကာတဲ့အခါ
အဘြား
ႀကီးက
အဘိုး
ႀကီးကို
ေမးျပန္သည္
။
“ကိုျမ။ မနက္ျဖန္ ကြ်န္မ
ေမြးေန
႕၊
အဲ့ဒါ ဘာလက္ေဆာင္ ေပးမလဲ ေျပာ
”
“ဘာမွ မေပးဘူး၊
မႏွစ္က ငါေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ကို မင္း အခုထိ သံုးမွ မသံုးေသးပဲ
”....

No comments:

Post a Comment